۲۰ مهر ۱۳۹۸
مهر ۲۰, ۱۳۹۸

کوررنگی

مهر ۲۰, ۱۳۹۸ ۰ دیدگاه

کوررنگی

در حقیقت کوررنگی به بیماری ای اطلاق می شود که طی آن فرد قادر به دیدن یکی از رنگ های قرمز ، سبز و آبی نیست. البته در موارد نادر ممکن است یک فرد قادر به دیدن هیچ کدام از این رنگ ها نباشد. این بیماری زندگی روزمره فرد را تحت تاثیر قرار داده و حتی در مطالعه و یادگیری نیز اختلال ایجاد خواهد کرد. ( متخصص چشم )

عوامل موثر در بروز کوررنگی
اصلی ترین عامل بروز این بیماری ، عوامل ژنتیکی می باشد، به طوریکه از بدو تولد همراه فرد خواهد بود.

در واقع در چشم سه نوع سلول مخروطی وجود دارد که هر دسته از آنها وظیفه تشخیص یک رنگ را برعهده دارند. اما بیشترین تمرکز این سلول ها به ماکولا ( لکه زرد ) که موجود در بخش مرکزی شبکیه می باشد، دیده می شود.

کوررنگی وابسته به وراثت
این نوع کوررنگی زمانی پدید می آید که فرد یک دسته از این سلول ها را نداشته باشند یا یکی از آن ها به درستی کار نکند. در نتیجه فرد قادر به دیدن یکی از رنگ های پایه نیست. کوررنگی وابسته به وراثت در طول زمان هم تغییری نمی کنند.

کوررنگی اکتسابی
عواملی همچون افزایش سن ، آب سیاه ، تخریب نقطه ماکولا یا رتینوپاتی ناشی از دیابت نیز در بروز این بیماری موثر است.

علائم ابتلا به کوررنگی
عدم تشخیص برخی از گروه های رنگی ( بعنوان مثال فرد رنگ آبی از زرد را تشخیص خواهد داد اما نمی تواند رنگ قرمز از سبز را تشخیص دهد. ) در این حالت از آنجایی که فرد محیط اطراف خود را رنگی می بیند، ممکن است متوجه بیماری خود نشود.

یکی دیگر از علائم این بیماری ، دیدن سایه رنگ ها به جای خود آن هاست.

در مواردی که بیماری بسیار پیشرفته بوده ، فرد تنها می تواند رنگ های سیاه ، سفید و خاکستری را تشخیص دهد.

نحوه تشخیص کوررنگی
با انجام یک سری آزمایشات و تست های مخصوص می توان به تشخیص این بیماری و شدت آن پرداخت.

در یکی از این تست ها یک نوشته و یا مجموعه ای از اعداد با رنگ های متفاوت در اختیار فرد قرار خواهد گرفت و از این طریق می توان فهمید که بیماری در چه مرحله و چه نوعی می باشد.

با توجه به اینکه کوررنگی اثرات بسیاری در زندگی فرد خواهد داشت، تشخیص و کنترل به موقع آن از اهمیت بالایی برخوردار است.

درمان کوررنگی
متاسفانه زمانی که فرد بر اثر عوامل وراثتی دچار این بیماری شده ، هیچ راه درمانی ندارد.

شایع ترین نوع کوررنگی عدم تشخیص رنگ سبز و قرمز می باشد. این نوع کوررنگی نیازی به درمان ندارد و حتی فرد متوجه نمی شود که دیگران رنگ ها را مانند او نمی بینند.

سایر انواع کوررنگی بسته به اینکه چه عاملی موجب پدید آمدن آن شده، درمان خواهند شد.